NewYork and West USA

De dag begon net als gisteren met bewolking, maar een heerlijke temperatuur van 24 graden. Niet zo vroeg opgestaan en lekker ergens in het stadje ontbeten op een terras.

Breakfast

foto van Comic book store met 2 retards

Ons hotel heeft een stukje prive strand dus daar gaan we natuurlijk heen, een beachboy zet 4 bedjes klaar met een badlaken en het feest van relaxen begint.

We hebben heerlijk op het strand gelegen, wat gezwommen en toch ondanks het vele smeren met een hoog zonnenbrandfactor toch hier en daar wat verbrand. Maar het was heerlijk daarna nog lekker een duik in een van de twee zwembaden en daarna even lekker douchen en weer smeren.

Nog even wat over het leuke stadje. Het is echt genieten. De architectuur is hier al heel mooi. Leuke huisjes of winkeltjes en heel veel schattige steegjes met veel groen of een fonteintje. En veel kunst.
Laguna Beach is van oorsprong een plaats die veel kunstenaars aantrok. En nog steeds prestenteert Laguna Beach zich als kunstenaarskolonie. De bevolking vergelijk hun stad ook wel met de Franse Riviera, door de beboste heuvels, zeekliffen, azuurblauwe golven en prachtige stranden. De inwoners houden zich op de been door de vernissages, exposities en festivals.

Binnentuintjes

Clouds and sun

Het is hier op straat en on the beach vooral zien en gezien worden. En het merendeel van de dames hebben wel het nodige aan hun uiterlijk gedaan. Vooral de vele boobjob's vallen op.
Het is vandaag de laatste dag hier, morgen gaan we op ons gemak naar LA en zondag vliegen we terug om dan maandag in Nederland te landen. Tenzij we nog iets ondernemen zal dit denk ik wel de laatste blog dag zijn.
Ik hoop dat iedereen hiervan genoten heeft, ik vond het leuk te doen en zo heb ik al een verhaal en foto's als ik thuis kom.

Dag 20 in Laguna Beach

De dag begon bewolkt en het miezerde zelfs een beetje, maar de temperatuur was rond de 20 graden.
Volgens Vincent was het gewoon koud. Ik vond het gewoon heerlijk. Maar door de bewolking was het natuurlijk geen strand weer, maar shopping weather!!!!! Niet weer he dachten Vincent en ik, maar ja we zaten tenslotte in een prachtige winkel- gallerie- en restaurant straat. Eerst eens lekker ontbijten in het restaurantje The White House. En dan toch maar even winkelen. De meiden zijn natuurlijk weer geslaagd. Olivia zocht nog steeds een bikini en Charelle.....tja wat zoekt die eigenlijk!

Daarna op de kamers even alle reclamebrochures doorgekeken om te kijken wat we konden doen. Op voorwaarde van de meiden dat we niet zouden gaan hiken. Oke, ik besloot dat we dan maar naar de Pacific Marine Mammal Center moesten gaan. Het was een heel klein opvangcentrum voor zeezoogdieren. Zoveel kleiner dan “Pieterburen”. Zij bestaan dit jaar al 40 jaar en er werd ons heel veel verteld wat ze allemaal doen. In die 40 jaar waren maar 8 dieren naar echte opvang adressen gegaan (zoals seaworld). De rest is allemaal weer uitgezet. In de vakantietijd hadden ze veel kinderen die daar vrijwilligerswerk doen, de kinderen leren daar dat ze zuinig met onze natuur om moeten gaan.

Daarna kwamen we nog in gesprek met Richard, de dierenarts daar. Hij bleek in Eindhoven geboren te zijn als oorlogsbaby en is na 6 dagen naar de USA is verhuisd. Van hem kregen wij de VIP toer. Met de vetenarian mochten we achter de schermen kijken. Het bleek dus een leerzame ochtend/middag te zijn. Uiteraard hebben we een donatie gedaan. Van elke $ die ze krijgen kunnen zij een pond vis voor kopen voor de zeeleeuwen.

Rondleiding van de Medisch Directeur

Donatie voor Vis

Daarna brak de zon door dus hebben we heerlijk nog een paar uur op het strand gelegen.
Nu ga ik even lekker mezelf opfrissen want om 19.00 uur hebben we met de meiden afgesproken.
Even flaneren en dan lekker eten.

Diner time

Aan de Hotelbar

Oke, ik lig lang uit in bed en moet heel hard nadenken wat we vandaag gedaan hebben. Een glas wijn bij het avond eten en een cocktail net aan de bar en moeders is weg....
Goed. Vanochtend hebben we in het hotel lekker ontbeten. Ik ben echt een gewoonte dier, want ik ben helemaal gelukkig met een kom yoghurt en muesli/cruesli/honey smack of wat er ook is. Een koppie thee en moeders is helemaal gelukkig. We besloten om toch nog even wat te wandelen in “Indian Canyons”. Daar aangekomen bleek dat ze alleen in het weekend voor publiek open zijn. Jammer en Joshua Tree was zeker een uur rijden. En dat vonden we zonde, want het was de andere richting op. Dus toen maar op weg naar Laguna Beach. Onze laatste plaats voor we naar LA gaan om de auto in te leveren en terug naar huis te vliegen. Onderweg zijn we wel nog door een National park gereden, namelijk het San Bernadino National Forest. Het was echt een enorm verschil, van droog en dor om Palm Springs heen naar heel veel groen.

Laatste blik op Palm Springs

Groen

Ook deze omgeving was weer adembenemend. Onderweg eindelijk weer eens een Starbucks gevonden dus konden we weer de nodige caffeine en theine tot ons nemen en heerlijk wat gewone bolletjes gekocht. Daarna door gereden naar de “Beach”. Helaas konden we nog niet in onze kamers, maar met onze badspullen hebben we heerlijk 2 uur op het strand gelegen. Het was heerlijk, de temperatuur was voor Nederlandse begrippen warm namelijk 24 graden en dat is echt heerlijk na een periode van temperaturen rond de 40 graden.

First glance of the Pacific Ocean

We hebben vanavond in restaurant C'est la vie gegeten en daarna heerlijk nog even bij ons hotel in de bar nog even een borreltje gedronken, we werden door een heel leuk meisje bedient, die pas bij de tweede ronde er achter kwam dat we geen locals waren....hoe goed spreken we engels....

Nu lekker slapen en dan morgen even niks. Al hoewel Charelle over winkelen begon. De straat van ons hotel is echt helemaal top met veel winkeltjes, restaurants en kunst. Ik denk dat we deze drie dagen nog wel door gaan komen.

En weer veranderen we van state. Nu van Arizona naar California. Het was niet zo'n lange tocht dus lekker relaxed gedaan. Na een vroeg ontbijtje lekker meteen op pad. Eigenlijk met de bedoeling om door Joshua Tree National Monument te rijden. Maar na een stop voor ijskoffie, Cola Light en wc (want met al dat water drinken wordt er heel wat afgezeikt) reden we al door het stadje Joshua Tree (na het monument) en we besloten toen maar om door te rijden.

Colaatje light_... You need to stay hydrated

Nog meer dan in Flevoland

De meiden wilden eigenlijk wel lekker rustig aan doen (en dat terwijl we vanaf morgen 3 dagen in Laguna Beach zitten), maar nu was er voor Vincent wat tijd om te golfen. We konden meteen al naar onze kamers. Na ons weer gesetteld te hebben heeft Vincent besloten naar welke van de tig golf banen in Palm Spring hij zou gaan: de Tahquitz Creek Golf Course.

Dit keer ging hij alleen op pad, normaal gaat Olivia altijd mee als caddy, maar dit keer had zij niet zoveel zin ook omdat zij zelf niet mag/kan spelen.

Golfen kan slechter

Zoutpannen

Even wat over Palm Springs:. Dit is echt een oase als je de winter wilt ontvluchten want het is midden in de woestijn en het heeft 350 zonnige dagen per jaar. Terwijl de temperatuur nooit beneden de 21 graden komt. Er zijn twee hoofdstraten Main Street en Palm Canyon Drive, het commerciele centrum met heel veel winkels, kledingzaken, restaurants, kunstgalerijen en juweliers.

'S Avonds zijn we even wezen flaneren op de Palm Canyon Drive (2 minuten lopen van ons hotel) en hebben bij een echte Italiaanse Trattoria heerlijk gegeten. Misschien morgen toch nog even Joshua Tree NP in?

Waar komt de naam van Nancy ook al weer vandaan....

Stroll on Palm Canyon Drive

Classy in Palm Springs

Oke, weer een nieuwe dag en nieuwe kansen en in ons geval nieuwe indrukken. Doordat we gisteren niet echt in de Grand Canyon hebben gelopen vandaag vroeg op pad om een trail te lopen. Het was dit keer niet zo zwaar als in Bryce, nauwelijks hoogte verschillen. De auto hebben we neergezet bij het Grand Canyon Visitor Center en vanaf punt Mather Point zijn we naar Bright Angel Trailhead gelopen (ongeveer 5 km). Natuurlijk weer indrukwekkende plaatjes geschoten. Op enkele plaatsen konden we de Colorado River zien. Toch heb ik de Canyons nu wel gezien. Het is fantastisch om dit alles te doen, maar bij elk NP heb je bijna steeds dezelfde foto's, die heus wel verschillen maar toch. Maar ook deze wandeltocht was mooi en ik ben blij dat we het gedaan hebben.

Sjas on the edge

Ol in the tree

de Grand Canyon zag ons zo

Grand Canyon

Grand Canyon + klein stukje Colorado River

Hierrna met de auto naar Kingman Arizona (280km). Bij het plaatsje Seligman konden we een stukje van de historische Route 66 volgen. Er was nog een Hulapai Indian reservaart langs deze route en de omgeving was heel wijds en groen. De route 66 of ook wel Mother Road genoemd was een verbindingsweg tussen oost en west met een totale afstand van 3940 km.
En dan even wat voor Henk: Nat King Cole was de eerste die over Kingman zong in zijn liedje Route 66 in 1946. Kingman werd het hart van de historische Route 66 en kwam/komt in veel films en televisieprogramma's voor.

En geluncht in het famous RoadKill Cafe

Route 66 and Kingman

Voor ons stelt deze stad niet zoveel voor (een beetje vergane glorie). Maar ik denk dat het aandoen van deze plaats en de R66 wel bij deze rondtoer hoort. Alhoewel we natuurlijk nog niet alles kunnen zien en doen. USA is gewoon te groot met zoveel moois en voor ons nieuw.

Goed wij vermaken ons prima. De meiden hebben steeds een eigen kamer (al zitten ze teveel op elkaars lip) wat voor ons heerlijk is en het gaat eigenlijk gaat het prima. Met zijn vieren vermaken wij ons zelf in de auto met western liedjes meezingen (tot groot ongenoegen van onze meiden) of met het raden van film titels als wij zinnetjes uit films noemen. Verder slapen de meiden regelmatig, lezen wat en luisteren naar hun eigen muziek. In de avond spelen we soms hartenjagen (zelfs ik) of lezen we lekker op de kamer of zoals nu type ik een stukje en doet Vinc het overzetten van de gemaakte foto's (beide camera's, want Charelle maakt ook het nodige) en dan het zoeken van een paar leuke voor op onze blog en die moeten dan nog aangepast en erin gezet worden. Ach het houdt ons van de straat...